Rijtest: Skoda Rapid Spaceback 1.2 TSI Joy (2017)

Balen. Autoschade! Een niet-oplettende medewerker van de plaatselijke Skoda-dealer (Muntstad) tikte bij het verlaten van de wasstraat mijn achterbumper aan. Ieder nadeel hep zijn voordeel, want ik kan twee dagen – voor de leuk – in een andere auto rijden als ze mijn auto gaan repareren.

Verkeerde zuinigheid

Tenminste, dat was het plan. Als ik mijn Volkswagen Golf GTD bij dezelfde dealer wegbreng voor reparatie gaat het mis. Tot mijn schrik zie ik een eenzame Skoda Rapid Joy op de parkeerplaats staan. Shit, is this really happening to me? Helaas wel. Je zou verwachten dat de dealer mij een (enigszins) gelijkwaardige auto zou meegeven als goedmakertje voor het door hen veroorzaakte ongemak. Maar nee, ons van @Muntstad benne zuunig en dus ben ik de komende 700 kilometer veroordeeld tot de Skoda Rapid. Niet iets waar ik me op verheug. Ook niet de eerste keer dat de service van Muntstad teleurstellend is. Ik had beter moeten weten.

Anoniem rijden? This is your car!

Intieme kleefpartijen

Mijn chagrijn verdwijnt niet tijdens de eerste kilometers. De Skoda Rapid is misschien wel de saaiste auto van Nederland en daar heb ik – hoe gek dit ook klinkt – last van. De Rapid is zo anoniem vormgegeven dat andere weggebruikers hem over het hoofd lijken te zien. Ik ben nog geen kleine tien minuten onderweg en ik heb de eerste twee bumperklevers al te pakken. Schijnbaar nodigt de anonieme Skoda uit tot intieme kleefpartijen. Mijn achterbumper heeft hetzelfde effect als het achterwerk van Jennifer Lopez op een stel pubers. Irritant! 

Kwellende rugpijn

De hinderlijke bumperklevers zijn overigens niet mijn grootste bron van zorg. Dat is de staat van mijn rug. Al snel steekt een kwellende pijn in de onderrug op, met dank aan de kwalitatief ondermaatse stoelen. De stoelleuning geeft de rug te weinig steun en ook zijn de stoelzittingen te kort. Jammer genoeg heeft deze auto geen lendesteunverstelling en zit ik al snel heen en weer te schuiven om mijn rug te ontlasten. Wat niet helpt en mijn irritatie alleen maar vergroot. To make matters worse, mijn rechterbeen is ook regelmatig in conflict met de middenconsole. Dit is niet voor het eerst dat ik zitklachten heb in een Skoda. Natuurlijk ben ik wat kilootjes te zwaar, maar in andere auto’s heb ik geen of veel minder last.

Kom op Skoda! Monteer eens fatsoenlijke stoelen in een auto.

Volwassen rijgedrag

Echt zonde, want de rest van de ‘ride’ is helemaal niet slecht. Het onderstel is comfortabel, het geluidsniveau meer dan acceptabel en ook is de auto verrassend ruim. Dit rijdt niet heel veel minder dan een Octavia, dat meen ik serieus. Het is – op de stoelen na – een volwassen auto. Over volwassen gesproken, je wilt met vier volwassenen op vakantie? Geen probleem! Deze Skoda Rapid scoort net als alle andere Skoda’s fantastisch als het gaat om ruimte. Je hebt achterin volop beenruimte en de kofferbak is met 415 liter gewoon heel erg ruim. Maak alleen niet de vergissing om die stuurmansweg te pakken op weg naar de Alpen. Dan valt de Rapid – zoals te verwachten – door de mand. Daar is dit de auto niet voor. Koop dan gewoon lekker een SEAT Ibiza.

Het onderstel voelt best volwassen aan.

Keihard plastic

Het interieur weet me helaas niet op te vrolijken, ondanks dat het interieur functioneel is vormgegeven en de afwerking best in orde is. Het materiaalgebruik is erg matig. De gebruikte plastics zijn echt keihard, dat is toch een verschil met bijvoorbeeld een Skoda Octavia. Wat ik erger vind, iedere vorm van ‘joy’ ontbreekt. In de Skoda Rapid is het saai grijs en zwart wat de klok slaat. Het heeft de uitstraling van een publiekshal van een gemeentehuis. Had het geheel een leuk kleurtje gegeven, dan had het nog ergens op geleken. Gelukkig is de auto wel voorzien van een geïntegreerd navigatiesysteem, dat verhoogt mijn gemoedstoestand wel weer een beetje als ik de eerste file richting het zuiden weet te omzeilen. Op de lange laadtijden na functioneert het systeem helemaal niet slecht. Hooguit had het beeldscherm wat groter mogen zijn.

Saai, saaier, saaist.

Levendige TSI motor

Een kleine auto betekent ook vaak een kleine motor. Dat is nu ook het geval. Ook al is de Skoda Rapid sinds kort leverbaar met de nieuwste generatie driecilinders, ik moet het nog doen met de viercilinder 1.2 TSI. Net als de driecilinders een prima krachtbron. Hij levert ‘slechts’ 90 pk, maar het kleine turbootje weert zich bij lage toeren al kranig. Het kost niet al teveel moeite om 160 kilometer per uur op de teller te toveren. Daarna heeft de TSI het lastiger, maar dat is in Nederland niet zo heel spannend. Ik baalde eerst even dat ik een benzine meekreeg, maar met een verbruik 1 op 16,5 kan ik uiteindelijk prima leven. De handgeschakelde vijfbak heeft lange bakverhoudingen meegekregen en dat is gunstig voor het verbruik. Optioneel is er ook een DSG-7 leverbaar, maar echt nodig is dat niet wat mij betreft.

Van welke hoek je de auto ook bekijkt. Het is niet veel soeps.

Humor

We kunnen Skoda niet een gebrek aan humor ontzeggen. Mijn Rapid is een ‘Joy’ versie. Het zorgde voor de eerste glimlach op mijn gezicht. Waar die naam op gebaseerd is? Geen flauw idee, want ‘Joy’ ga je in deze auto niet vinden. Toeval of niet, ik zag toevallig op Skoda.nl dat de de Skoda Rapid Spaceback nu nog maar in één uitrustingsvariant te krijgen is, genaamd ‘Drive’. En inderdaad, daar is geen woord aan gelogen, want hij rijdt. Dat is in ieder geval geen valse belofte. Qua opties is de auto prettig uitgerust. Navigatie, stoelverwarming en parkeersensoren zitten er gewoon op en de vanafprijs is net iets meer dan 20.000 euro. 

Leugenaars!

Conclusie

Dit wordt geen positieve conclusie. Natuurlijk heeft de Rapid pluspunten. Bijvoorbeeld de ruimte, de prettige TSI-motor en het veercomfort. Helaas wegen de minpunten bij deze auto te zwaar. Met het goedkope interieur, het fletse uiterlijk en de niet bijster enthousiaste rij-eigenschappen zou ik nog wel kunnen leven. Met de slechte stoelen niet. Het wordt tijd dat Skoda hier eens beterschap toont. Natuurlijk ben ik misschien een paar kilo te zwaar, maar ik ken genoeg (kleine) auto’s waar dit geen probleem is en die ook nog eens leuk sturen. Dan liever een SEAT Ibiza, Renault Clio of Ford Fiesta. Of een gebruikte SEAT Leon. Of een buskaart desnoods.

Eindcijfer: 6-

+ Ruimte
+ Comfortabel onderstel, voelt als een Octavia
+ Stille motor
+ Zuinig
– Hopeloos slechte stoelen
– Tergend saai uiterlijk
– Totaal niet inspirerende rij-eigenschappen

Christian Schilder

Parttime petrolhead met fascinatie voor auto's, snelheid en sensatie.

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten